Op de illustratie trekt EVA MINGE aan de touwtjes. Soms helpt een letterlijk beeld te tonen hoe makkelijk we het leven van anderen invullen.
Een bekende achternaam, een paar telefoontjes en klaar. Projecten voltooien zichzelf, klanten staan in de rij en deadlines schuiven uit respect voor de familie op.
Ik moet uitzoeken waarom die functie bij mij niet werkt.
Ik ben de zoon van Ewa Minge. Daar ben ik trots op. Ik ga niet beweren dat een achternaam niet helpt. Dat doet hij, al niet altijd. Hij trekt aandacht, maakt het eerste gesprek makkelijker en opent soms deuren waar anderen lang voor wachten.
Doen alsof iedereen hetzelfde startpunt heeft, zou oneerlijk zijn.
Maar na het eerste gesprek komt het tweede. Dan moet je laten zien wat je hebt gedaan.
Het idee moet kloppen. Het project moet werken. En de ander mag vragen: ‘Goed, maar wat brengt Oskar in deze samenwerking mee?’
Mijn achternaam staat onder de e-mail. De tekst moet ik nog zelf schrijven.
Dit verhaal heeft nog een andere kant.
Voor velen is mijn moeder een merk, modeshows, interviews en een bekend gezicht. Ik zie ook het werk daarachter. Verantwoordelijkheid, lastige beslissingen, correcties. Alles vóór de foto en lang nadat de camera uitgaat.
Wie dat van dichtbij ziet, gelooft moeilijk dat succes vooral goed poseren is.
Ik kan trots zijn op wat zij bouwde en tegelijk iets eigens opbouwen. De kansen die ik kreeg benutten en verantwoordelijkheid nemen voor wat ik ermee doe.
Voor mijn achternaam kan ik iemand bedanken.
Ik wil ook iets eigens hebben om ermee te ondertekenen.
En die touwtjes? Alleen voor deze cover.
Morgen moet ik zelf weer opstaan om te werken.
Oskar Minge. Elke dag.
#oskarminge #evaminge #PersoonlijkMerk #Ondernemerschap #AchterDeSchermen